Po jakiś 10 minutach byłyśmy na miejscu.W dalszym ciągu byłam pogrążona w smutku,lecz cieszyłam się,że przyjechałam do tego klubu.Mam szansę się rozerwać.Zapomnieć chodź na chwilę o tym,że mój ojciec jest totalnym kretynem.Kretynem? Skurwielem.Ciągle w myślach miałam moją rozmowę z mamą.Dobijała mnie ona z każdą sekundą coraz bardziej.
-Kate.-Poczułam lekkie szturchanie w ramie.
-Huh?-Pokręciłam głową,aby wyrwać się od moich myśli i spojrzałam na Vanessę.
-Wszystko okej? Jesteśmy już.-Przyjaciółka spojrzała na mnie z troską w oczach.
-Tak okej tylko troszkę-Przerwałam.-Troszkę się zamyśliłam.-Uśmiechnęłam się blado do dziewczyny po czym wysiadłam z samochodu.
Poczułam jak ktoś złapał mnie pod ramię.Oczywiście była to Vanessa.Uśmiechnęłam się do niej i ruszyłyśmy w stronę wejścia do klubu.Ominęłyśmy kolejkę i ochroniarza,po czym przeszłyśmy przez barierkę.Kiedy weszłyśmy na parkiet czułyśmy na sobie spojrzenia chłopaków stojących obok baru.
-Pójdę po jakieś drinki.Tylko mi się nie zgub.-Powiedziała Vanessa przygryzając swoja dolną wargę.Wiedziałam wtedy,że te "drinki" to tylko pretekst do tego,żeby poderwać tamtych kolesi.
Uśmiechnęłam się w myślach i stanęłam pod ścianą w ciemnym koncie.Stałam tak i rozglądałam się po sali.Nagle zobaczyłam grupkę dziewczyn stojącą przy oknie klubu.Zastanawiałam się dlaczego jest tam takie zgromadzenie.Na odpowiedź nie musiałam długo czekać.Pomiędzy dziewczynami stał Justin,który najwyraźniej próbował wyrwać się z grupki jego "adoratorek".Jezu jaki on był cholernie pociągający.Przez dłuższą chwilę wpatrywałam się w chłopaka.Idealny uśmiech,włosy z wyglądu ideał.Zastanawiałam się jaki jest na prawdę.Eh Kate Ty idiotko.On nie jest chłopakiem dla Ciebie.Vanessa wspomniała o tym,że chyba mu się podobam,ale możliwe,że mówiła tak tylko dlatego,że chciała przekonać mnie na to wyjście.Muszę przyznać,udało jej się.Po chwili głębszego myślenia straciłam chłopaka z pola widzenia.
-Ehh-Dość głośno westchnęłam.
-Do kogo te westchnienia?-Usłyszałam za sobą głos mężczyzny.Wiedziałam już,że to Justin.Odwróciłam się w jego stronę.
-D-do-zająknęłam się-Nikogo-Powiedziałam przygryzając dolną wargę.
-Oh,czyżby?-Odparł chłopak po czym zadziornie się uśmiechnął.
-Tak,jestem tego w stu procentach pewna-Przygryzłam dolną wargę i uśmiechnęłam się do chłopaka.
-Wyglądałaś na bardzo smutną.Stało się coś?-Chłopak spojrzał na mnie z troską w oczach.
-Sprawy rodzinne.-Odparłam bardzo cichym głosem spuszczając głowę w dół.
-Nie smuć się skarbie.-W tym momencie zamarłam.Czy on powiedział do mnie skarbie? I to takim ciepłym głosem.Czułam się przez chwilę jak księżniczka.
Nagle poczułam jak jego silne ramie objęło mnie.Ogarnęło mnie momentalnie szczęście.Chłopak,który mi się podoba okazał się bardzo czuły.Nie dostrzegałam tego przez to,że zawsze stała wokół niego banda dziewczyn i sprawiał wrażenie dupka.Cały czas po głowie chodziły mi jego słowa.Po jakimś czasie jego ramie przestało mnie obejmować.
-Chodź zatańczymy.-Wstał i z uśmiechem podał mi swoją dłoń.
-Oczywiście.-Wstałam i stanęłam z chłopakiem na środku parkietu.Od razu złapaliśmy rytm granej piosenki.Kilka dziewczyn stało i z zazdrością patrzyło się na mnie.Będąc na ich miejscu także byłabym zazdrosna.
Justin tańczył jak zawodowiec.Przez cały czas naszego tańca z twarzy nie schodził mi uśmiech.Spoglądając co jakiś czas na niego mogłam dostrzec,że z jego twarzy także.MODLIŁAM SIĘ ABY TA CHWILA TRWAŁA WIECZNIE.Niestety kiedy to pomyślałam chłopak zatrzymał się.
-Kate?-Chłopak pytając spojrzał mi głęboko w oczy.
-Tak,Kate.Znasz moje imię widzę.-Zaśmiałam się cicho,na co chłopak zrobił dokładnie to samo co ja.
-No to Kate.Idę do baru.Przynieść Ci coś do picia?
-Jeżeli nie będzie to dla Ciebie problem to z wielką chęcią.-Chłopak odszedł ode mnie i udał się w stronę baru.Byłam cała w skowronkach.W każdym swoim słowie,geście jest idealny.Nie spodziewałam się takiego przebiegu sytuacji.Myślałam,że będę całą noc stała oparta o ścianę i jadła chipsy.Wiem,że ten wieczór będę pamiętała chyba do końca życia.Nagle spojrzałam w stronę gdzie poszedł Justin.Chłopak wracał z dwoma drinkami,chyba zauważył mój wzrok gdyż bardzo promiennie się do mnie uśmiechnął.W tej samej chwili moje policzki zrobiły się całe CZERWONE.
__________________________________________-
Oto rozdział II.Przepraszam,że musicie tak długo czekać,ale od rozpoczęcia roku już muszę się uczyć,gdyż mam same sprawdziany i kartkówki.Za błędy również bardzo przepraszam,bo czasami mi się zdarzają kiedy piszę w Wordzie,bo on automatycznie mi zmienia wyrazy.Mam nadzieję,że rozdział się spodobał i dalej będziecie odwiedzać mojego bloga.Pa:)
<3
OdpowiedzUsuńAww jak słodko. Ciekawe co będzie w kolejnym. Nie mogę się doczekać!:)
OdpowiedzUsuń